مادر ای  سنگ  صبور  روزهای  بی  کسی

                            ای   چراغ    راه    تاریک     شب   دلواپسی

بودنت  را  در  کنارم  دوست  می دارم مرو

                            بر  مشامم   آید   از   جنت   هوای  اطلسی

با نگاهی  بر  رخت مه  را  توان  معنا  نمود

                            نور  حقی  عاقبت بر  حق  گمانم می رسی

ای  خدایم  از  خدا  دیگر چه خواهم جز ترا

                            روشن  از  آینه  و  عاری  ز  هر خار و خسی

دل به یادت هر سحر همچون پرستو پر زند

                            گر  چه  دور  از  آشیانی دوستت دارم  بسی

شمع روشن بخش محفل خوابگاه خاطرات

                            بر  ملائک  سروری   داری  خدا  را   نرگسی

ساقیا  خفاش را از شمس کی باشد خبر

                            گو ییا در حبس و محبوسی به دام بی کسی

شعر از : ساقی http://www.morgegafas.blogfa.com/