بـــــود بازرگــــــان و او را طوطـی‌ای **** در قفس محبــوس زیبـــا طوطــی‌ای
چــونک بازرگان سفـــر را ســـاز کرد ****  ســــوی هنــدستان شدن آغاز کرد
هــــر غلام و هـــر کنیزک را ز جــود **** گفت بهـــر تـو چــــه آرم گـــــوی زود
هــر یکی از وی مرادی خواست کرد **** جملــــه را وعــــده بداد آن نیک‌مـرد
گفت طــوطی را چه خواهی ارمغـان **** کارمت از خطــــــه‌ی هندوستــــــان
گفتش آن طـــوطی که آنجا طوطیان **** چــــون ببینــــی کن ز حــال من بیان
کان فلان طوطی کمشتاق شماست**** از قضــــای آسمـان در حبس ماست
بر شما کرد او سلام و داد خـواست **** وز شمـــا چاره و ره ارشـــاد خواست
گفت می‌شاید که مــن در اشتیــاق **** جــــان دهــم اینجا بمیـرم در فــراق
این روا باشد که من در بنـــد سخت **** گه شمـــا بر سبزه گاهی بر درخت
این چنین باشــــد وفای دوستان من **** درین حبس و شمـــــــا در گلستان
یاد آرید ای مهــــــان زین مــــــرغ زار **** یک صبــــوحـــــــی درمیان مــرغ‌زار
یــاد یــاران یــار را میمــــون بــــــــود **** خاصــــه کان لیلی و این مجنون بود
ای حریفــــــــان بت مــــــوزون خــود **** من قــــدح‌ها می‌خورم از خون خـود
یک قـــــدح می‌نوش کن بر یاد مــــن **** گر نمـــی‌خواهی که بدهی داد من
یـــا بیـــاد این فتـــاده‌ی خـــــــــاک‌بیز **** چونک خوردی جرعه‌ای بر خاک ریز
ای عجب آن عهــــد و آن سوگند کو  **** وعــــده‌های آن لب چـــــون قند کو
گر فراق بنده از بد بنــــــدگی است **** چون توبابدبدکنی پس فرق چیست؟
ای بدی که تو کنی در خشم و جنگ **** با طرب‌تر از سمــــــاع و بانگ چنگ
ای جفـــــای تـو ز دولت خــــــــوب‌تر **** و انتقـــــــــــام تــــو ز جان محبوب‌تر
نار تـــــو این است نورت چـــــون بـود **** ماتم این تاخودکه سورت چون بود؟
از حـــــلاوت‌هـــا که دارد جـــور تــــو **** وز لطافت کس نیـــــابد غــــــور تــو
نالـــــم و ترســـــــم که او باور کنــد **** وز کـــــرم آن جـــــور را کمتــــر کند
عاشقم بر لطف و بر قهرش به جـــد **** بولعجب من عاشق این هر دو ضــد
والله ار زین خـــــار در بستان شـــوم **** همچو بلبل زین سبب نالان شــوم
این عجب بلبل که بگشاید دهــــان **** تا خــــــورد او خــــــار را با گلستـــان
این چه بلبل این نهنگ آتشی است **** جمله ناخوش‌ها زعشق او را خوشی است
عاشق کل است و خــود کلّست او  **** عاشق خویش است و عشق خویش‌جو