ســاقیــا آمـــدن عیـــد مبـــارک بــادت      

وان مــواعیـد کـه کردی مـرواد از یـادت

درشگفتــم کـه در این مدت ایام فـراق      

برگرفتــی زحریفــان دل و دل می‌دادت

برسـان بندگــی دختــر رز گــو به درآی     

کـــه دم و همت مـا کــرد ز بنــد آزادت

شادی مجلسیان درقدم ومقدم توست     

جای غم بادمرآن دل که نخواهدشادت

شکر ایزد که ز تاراج خزان رخنه نیافت       

بوستان سمن وسرو وگل وشمشادت

چشــم بد دور کـز آن تفـرقـه‌ات بازآورد      

طالــع نــــامـــــور و دولت مـــــادرزادت

حافظ ازدست مده دولت این کشتی نوح         

ور نـــه طـوفــان حـــوادث ببـرد بنیادت

حافظ