تدریس عشق

از تــو بگذشتـم و بگـذاشتمت با دگـران          رفتـم از کــوی تو لیکــن عقب سرنگـران

ما گذشتیم وگذشت آنچه توبا ما کردی           تو بمــان و دگــران وای بــه حال دگـران

رفته چومه به محاقم که نشانم ندهند            هر چـه آفـاق بجــویند کـران تا به کران

می روم تـا کـه به صاحبنظری بازرسم             محـــرم مــا نبــود دیــده کــوته نظـران

دل چـون آینه اهل صفــا مــی شکننـد            که ز خود بی خبرند این ز خدا بیخبران        

دل من دار که در زلف شکن در شکنت           یادگاریست ز سر حلقه شوریده سران       

گل این باغ بجز حسـرت و داغم نفـزود            لاله رویا تو ببخشــای به خونین جگران       

ره بیـــداد گــران بخت مــن آموخت ترا             ور نــه دانــم تو کجـا و ره بیــداد گــران        

سهل باشدهمه بگذاشتن و بگذشتن             کایــن بـــود عـــاقبت کار جهـان گذران

شهــــریارا غـــم آوارگـــی و دربــــدری             شورها در دلم انگیخته چون نو سفران

شهریار