اي دل از پست و بلند روزگار انديشـه كن       

در برومنـدي ز قحطِ برگ و بار انديشه كن

از نسيمــي دفتـر ايام بر هـم مـي خـورد         

از ورق گـردانــيِ ليل و نهــار انديشـه كن

بر لبِ بام خطـر نتـوان بـه خواب امـن رفت      

 ايمنـي خواهــي، زاوجِ اعتبار انديشه كن

روي در نقصـان گذارد ماه چون گردد تمام        

 چون شودلبريز جامت،ازخمار انديشه كن

بوي خــون مــي آيـد از آزارِ دلهاي دونيم        

 رحم كن برجان خودزين ذوالفقارانديشه كن

گوشه گيري دردِ سر بسيار دارد در كمين        

 در محيط پر شر وشور از كنار انديشـه كن

پشه باشب زنده داري خون مردم ميخورد      

 زينهار از زاهد شب زنـده دار انديشه كن

صائب تبريزي