حرم يار
وان كــه اين كار ندانست در انكــار بمانــد
اگــر از پرده برون شــد دل مـن عيب مكن
شكــر ايزد كــه نــه در پرده پنــدار بمــاند
صوفيان واستدند از گرو مي همــه رخت
دلق مـــا بــود كـــه در خانه خمار بمــاند
خرقه پوشان دگرمست گذشتند وگذشت
قصــه ماست كه در هــر سر بازار بمــاند
هر مي لعل كزان دست بلورين ستديـم
آب حسرت شد ودر چشم گهر بار بماند
جــز دلـم كـز ازل تا به ابــد عاشــق رفت
جاودان كس نشنيدم كه دراين كاربماند
گشت بيمار كه چون چشم توگرددنرگس
شيــوه تو نشــدش حاصل وبيمار بماند
از صــداي سخن عشق نديدم خـوشتر
يادگــاري كــه در اين گنبــد دوار بمــاند
داشتم دلقي وصدعيب مرامي پوشيـد
خرقه رهن مي ومطرب شد وزنّار بمـاند
برجمال توچنان صورت چين حيـران شد
كه حديثش همه جا بر در وديـوار بمـاند
بــه تمــاشـاگــه زلفش دل حــافظ روزي
شــد كــه بـاز آيد وجــاويد گرفتار بمـاند
حافظ
بنام الله