هــرچــه باداباد
دل داده ام بر بــاد، بــر هــرچــه باداباد
مجنــون تر از ليلى، شيرين تر از فرهاد
اى عشق از آتش اصــل و نسب دارى
از تيـــــره دودى، از دودمـــــــان بـــــاد
آب از تو طوفان شد،خاك از توخاكستر
از بــــوى تو آتش، در جــان بـاد افتــاد
هرقصربى شيرين،چون بيستون ويران
هر كوه بى فرهاد،كاهى به دست باد
هفتـــاد پشت مــا از نسـل غــم بودند
ارث پــــدر مـــا را، انـــدوه مـــادر زاد
از خــــاك مــــا در باد، بوى تو مى آيد
تنها تو مى مــانى، ما مى رويم از ياد
قیصر امین پور
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم بهمن ۱۳۸۷ ساعت 9:4 توسط شوریده دل
|
بنام الله