هجران تو
الا ای جــــــان بـه وصــلت آرزومنـــد
الا ای دیــــده بــر روی تــــو روشـــن
الا ای خــــاطر از بـــوی تــــو گلشن
ترا دل هست در شهر و وطن خوش
منم چون گیسویت خـاطر مشــوش
نــه ببــــریدی زمـــن پیـــونــد یـــاری
نـــه مــــن کــردم خــلاف دوستداری
چــــو مـــن در تار زلفت بسته ام دل
رها گشتن از این دام است مشکل
روم هــــرجـــا بود عشــق تو در دل
نمــــی گردد ز دل عشـــق تو زایـل
چنــان در گــردنــم پیـــوند یار است
کـــه تا مـــادام عمـــرم بـرقرار است
شـــود جســمم اگر آغشته در گل
مکــــن بـــاور رود مهــــر تــــو از دل
مــــدام از اشتیــــاقت اشکبـــــارم
مـــــدام انـــــدر فـــراقت بیقــــــرارم
نــــــه در سر جز خیال تو خیــــالی
نــه انــــدر دل تمنــــای وصـــــالــی
نــــه دل الـــفت پذیرد بـا دگــــر کس
که باشد در جهان عشق رخت بس
تــــو کـــه درمــــان درد دردمنـــــدی
چــــرا درمــــان درد مـــن نبــــاشی
دگـــر لیلـــی ز مردن کی کنـــد بیم
که جان کـــرده به هجران تو تسلیم
بنام الله